خوشا به بخت بلندم

خوشا به بخت بلندم که در کنار منی

تو هم قرار منی هم تو بی قرار منی

گذشت فصل زمستان، گذشت سردی و سوز

بیا ورق بزن این فصل را ، بهار منی

به رو های جدایی دو حالت است فقط

در انتظار توام یا در انتظار منی

خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

خوش است چون که شب و روز در کنار منی

بمان که عشق به حال من و تو غبطه می خورد

بمان که یار توام، عشق کن که یار منی

بمان که مثل غزل های عاشقانه ی من

پر از لطافت محضی و گوشوار منی

من ابتهاج ترین شاعر زمان توام

تو عاشقانه ترین شعر روزگار منی

هوشنگ ابتهاج

آنچه باید نوشت...